Wieś w 1515 roku posiadała 12 łanów kmiecych i młyn o jednym kole. W 1520 roku król Zygmunt Stary na sejmie Bydgoskim wydzierżawił królewszczyznę Spytkowi z Tarnowa, które następnie otrzymał Stanisław Tarnowski, a później Marcin Ossoliński, po którego śmierci król Stefan Batory nadał te dobra kanclerzowi Janowi Zamoyskiemu. Król Zygmunt Waza zaoferował mu te dobra na własność (w 1588 roku potwierdzone decyzją Sejmu Koronnego w Krakowie). W 1589 roku została utworzona Ordynacja Zamojska.
W 1674 roku Piskorowice posiadały 42 domy, a zarządcą folwarku był Niezabitowski, do którego należało 4 domy
W 1894 roku wybrano zwierzchność gminną, której naczelnikiem został Michał Siewny, a sekretarzem – Teofil Wańkowicz. W 1902 roku w 421 domach mieszkało 2342 osób; było 1786 grekokatolików, a w szkole było 220 uczniów. W I połowie XX wieku w Piskorowicach było 374 domy (w tym przysiółki: Pigany – 60 domów, Paluchy – 32 domów, Mołynie – 32 domów, Leżachowiec – 14 domów).
W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie jarosławskim województwa lwowskiego.