we Wrocławiu zaliczał nazwę wsi "Peiskerau" do grupy nazw miejscowości wywodzących się "von piskorz = Beißker, Schlammbeißker, Gründling", podawając pierwotną nazwę miejscowości jako „Piskorzów”, a jego znaczenie w języku niemieckim jako "Schlammbeißkerort".
W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizownej staropolskiej formie PyscorzowLiber fundationis episcopatus Vratislaviensis online.. Miejscowość została wymieniona w formie antiquum Piscerow w łacińskim dokumencie wydanym w 1349 roku we Wrocławiu przez Bolesława III Rozrzutnego, księcia śląskiego i brzeskiego.
„Słownik geograficzny Królestwa Polskiego” w tomie VIII, wydanym w Warszawie w 1887 r. wymieniał oprócz polskiej nazwy „Piskorzów” i niemieckiej "Gross Peiskerau" także nazwy wsi z dokumentów, a mianowicie "Piskorow" i "Piskorow antiquum".
W ciągu swojego istnienia Piskorzów nosił następujące nazwy: