W 1911 na 158 dzieci we wsi, 149 mówiło po polskuLeon Sobociński, Na gruzach Smętka, wyd. B. Kądziela, Warszawa, 1947, s.85. Od lipca 1920 r. decyzją Komisji Międzysojuszniczej powołana została polska szkoła. Uczyło się w niej 15 uczniów, jednak ich liczba rosła, osiągając nawet wskaźnik 55 osób. Nauczycielem szkoły był Marian Karasiewicz. Po przegranym plebiscycie na Warmii i Mazurach w 1920 r. szkołę zamknięto, pozostała tylko polska biblioteka. W latach 1930–1937, początkowo w izbie domu Franciszka Weicherta, a od 1932 roku – w specjalnie wybudowanym z przeznaczeniem na ten cel piętrowym budynku z drewna (na gruncie zakupionym od Franciszka Wieczorka), w którym mieściły się również: biblioteka, przedszkole i świetlica; pochodzący z Kaszub nauczyciel, a zarazem kierownik szkoły Robert Gransicki, poza zajęciami lekcyjnymi, wspólnie z uczniami budował kajaki i organizował spływy (korzystając z bliskości jeziora), zajmował się również ogrodnictwem i pszczelarstwem. Nadzwyczajnym wydarzeniem w Pluskach stała się - jak pisał Jan Boenigk we wspomnieniach - instalacja małej elektrowni, w postaci wiatraczka na dachu budynku i połączenie dynama oraz akumulatorów. W szkole zabłysło światło elektryczne.