Przekazana jest informacja, iż wciąż podlagała pod wójtostwo lipienieckie, a jej powierzchnia wynosiła 40 łanów, z tego 33 stanowiły łany osiadłe, za które płacono 1 grzywnę czynszu. Poświadcznona na ten czas jest również karczma, z której właściel płacił 5 wiardunków.

W 1525 król Zygmunt Stary nadał Pniewite, jak i inne, w znacznej mierze, opustoszałe wsieGabriela Mazur w Leksykonie miejscowośi powiatu chełminskiego, Gdynia 2020, s. 159 podaje, iż wsie zostały nadane za długi królewskie, natomiast Słownik Historyczno-Geograficzny ziem polskich w średniowieczu we wpisie nt. wsi Pniewite podaje, że zostały nadane in feudum (w lenno - tłum. dosłowne). Informację o nadaniu za długi królewskie przekazuje również praca Lisewo i okolice. Zarys dziejów do 1946 roku, Lisewo 1993, s. 50. mieszczaninowi toruńskiemu EstkenowiW Słowniku Historyczno-Gegraficznego ziem polskich w średniowieczu, we wpiśe o Pniewitym zapisane jest Franc. Estkenowi, co wskazywać może na to, że mieszczanin nazywał się Franziskus Estken.. W 1570, w spisie podatkowym starostwa lipieńskiego, wieś notowana jest pod nazwą Pniewithe (lub PniewilceJ. Bachanek, R. Kirkowski, Lisewo i okolice. Zarys dziejów do 1946 roku, Lisewo 1993, s. 57.) i mieszkać w niej miało 200 osób na 23 łanach. Każdy z chłopów zapłacić miał po 20 groszy, sołtys też zapłacić 20 gr.