Z uwagi na niezdolność Filipa III do sprawowania władzy samodzielnie – cierpiał na chorobę psychiczną – wyznaczono na jego doradcę i opiekuna powszechnie lubianego i szanowanego dowódcę Aleksandra, Kraterosa, który jednak nie był obecny na naradzie, ponieważ w tym czasie towarzyszył macedońskim weteranom w drodze powrotnej do Macedonii.
Wynikiem skomplikowanych przetargów i kompromisów było usunięcie ze stanowisk satrapów Persów, zniesienie podziału władzy na wojskową i cywilną (poza Persydą). Antypater – zachował władzę nad Macedonią, która była mu powierzona jeszcze przez Aleksandra. Ptolemeusza zgodnie z jego własnym życzeniem wyznaczono na satrapę Egiptu. Antygon dostał zachodnią Azję Mniejszą. Lizymach otrzymał Trację wykrojoną z terenów przyznanych Antypatrowi. Eumenes z Kardii otrzymał Kapadocję z Paflagonią (tereny będące w tym czasie w ręku satrapy perskiego i wymagające dopiero podboju). Perdikkas wraz z wyznaczonym na jego zastępcę Meleagrem otrzymał dowództwo armii w Azji.