nastąpiła kolejna zmiana właściciela, został nim Arthur Friedrich Joachim von Knobelsdorff z Buchałowa, W latach pięćdziesiątych oraz sześćdziesiątych kolejnym właścicielem staje się Otto Ludwig, syn bardzo wpływowego rachmistrza zielonogórskiego. W dalszym okresie właścicielami staje się rodzina Rothenburg, właścicieli Czerwieńska, Nietkowa i Lasek. W 1905 roku Radomia liczyła 145 mieszkańców. Posiadała szkołę ewangelicką, której budynek istnieje do dziś. Przed wojną w 1937 roku Radomia liczyła wspólnie z już nieistniejącą kolonią Meileiche (do 1918 Meileiche - Gasthof, po 1918 Meileiche, od 1951 Plewnia) łącznie 105 mieszkańców. Natomiast według spisu z dnia 17.05.1939, czyli na krótko przed II wojną światową, łączna liczba mieszkańców wynosiła 110 osób, w tym 89 osób w Seiffersholz oraz 21 osób w Meileichehttp://cybercity.de/scripts/CC.dll?T=KBA:KBAresult&F=KBA&action=mainlist&ref_id=291. Kolonia Meileiche znajdowała się tam, gdzie teraz znajduje się parking oraz nieczynna już restauracja przy skrzyżowaniu drogi krajowej nr 32 (wówczas była to główna droga łącząca Wrocław z Berlinem) z drogą powiatową prowadzącą do Radomi. Swą nazwę kolonia Meileiche zawdzięczała temu, że znajdowała się dokładnie w odległości 1 mili niemieckiej od Zielonej Góry.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Radomia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.