W Meileiche przy drodze znajdowała się gospoda, zbudowana w 1809 roku, oraz kilka innych budynków. Wszystkie zabudowania w Meileiche zostały krótko po wojnie rozebrane, a jedynym śladem po dawnej miejscowości są resztki po studni wśród okazałych dębów. Podobny los spotkał kilka domów w Radomi, zlikwidowany został także cmentarz, którego pozostałości można znaleźć w przylegającym do miejscowości lesie. Ówcześni mieszkańcy Radomi i Meileiche uczęszczali do kościoła ewangelickiego w Drzonowie lub do katolickiego w Leśniowie Wielkim. Przez kilkadziesiąt powojennych lat Radomia pozostawała mało znaną miejscowością z liczbą mieszkańców nie przekraczającą 100 osób. W 1989 roku podjęta została decyzja o budowie osiedla mieszkaniowego. Wykupiono grunty od prywatnych właścicieli i zaprojektowano osiedle na ok. 200 działek. Wytyczono drogi, zbudowano wodociągi i kanalizacje. Pierwsze budowy nowych domów rozpoczęły się w 1999 roku. W 2004 roku do użytku oddano drogę asfaltową prowadzącą przez osiedle. W 2007 oddano do użytku świetlicę wraz z przylegającymi boiskami. W roku 2011 oddano do użytku nowy plac zabaw oraz wybudowano nową dużą wiatę z przeznaczeniem na miejsce spotkań mieszkańców. W tym samym roku Urząd Gminy Świdnica opublikował Plan Odnowy Miejscowości Radomia, który jest systematycznie realizowany.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Radomia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.