Ein ostpreußisches Heimatbuch Kommissionsverlag Gerhard Rautenberg, Leer 1981, s. 103. Wiadomo, że w 1540 roku siedział w Rostkach Szymon Gutt. W 1542 roku wolni z Rostek, bracia Wojtek i Jan Rostkowie kupili od starosty ryńskiego Jerzego von Diebesa (Georg von Diebes) 4 łany oraz kawałek lasu i puszczy na prawie chełmińskim. Książę Albrecht potwierdził to nadanie w roku 1565. Od tych dóbr płacili 2 grzywny Freygeldu oraz oddawali płużne w wysokości 2 korców żyta i tyle samo pszenicy. Mogli łowić ryby w najbliższym zbiorniku wodnym przy pomocy saków i sieci na płycizny, tylko na własne potrzeby stołowe, a także zakładać pasieki w ogrodach i w granicach dóbr. Rostki płaciły czynsz bartny od jednego boru (Heyde), czyli kawałka lasu z 60 barciami. Od lat siedemdziesiątych XVI wieku Rostki należą do parafii w Klusach. W październiku 1656 roku Tatarzy uprowadzili w jasyr 17 mieszkańców wsi, w tym 8 kobiet. Według danych opublikowanych w 1823 roku w Rostkach mieszkały 103 osobyDr. Leopold Krug, Alexander August Mützell Neues Topographisch-Statistisch-Geographisches Wörterbuch des Preussischen Staats. Vierter Band P-S. Karl August Kümmel, Halle, 1823, s. 176.. W 1857 roku we wsi mieszkały 154 osoby. Istniała szkoła i młyn wodny (Przykop), a sołtysem był SymanczickStatistisch-Topographisches Adreß-Handbuch von Ostpreussen.