Historia Początki miejscowości sięgają I połowy XIX w. i wiążą się z zakupem dóbr Ruda w 1836 r. przez Henryka Kamieńskiego i podziałem ich na część A, B i C. Pod nazwą Ruda B (nazwy oboczne to Huta Rudzińska, Ruda Opalin) miejscowość funkcjonowała do 1921 r., kiedy zatwierdzono oficjalnie nazwę Ruda Huta, nawiązującą do istniejącej w miejscowości huty szkła. Pierwsza huta szkła na terenie dzisiejszej Rudy Huty powstała w poł. XIX w., choć niewykluczone, że zakład istniał już nieco wcześniej. W 1883 r. właścicielami huty i dóbr Ruda B stali się Salomon Berkowicz Bernsztajn, Rafał Giersz Moszko Szuldberg i Izrael Frenkel. Od tego roku w dokumentach pojawia się nazwa Dobra Ruda – Huta Szklana. Nowi właściciele zmodernizowali zakład, wybudowano też dom właściciela oraz głównego mechanika huty. W 1890 r. zbudowano przy hucie osiedle robotnicze, niewielki szpital z lekarzem i felczerem, aptekę oraz szkołę, w której prowadzono nauczanie w języku rosyjskim. Rozwój osady fabrycznej przyciągnął sporą liczbę mieszkańców narodowości żydowskiej, na których potrzeby zbudowano dom modlitwy, szkołę (cheder) i łaźnie obrzędowe. W 1901 r. dobra Ruda B wraz z hutą zakupił Uszer Moszkowicz Sygał, właściciel kilku hut w Rosji, który zmodernizował zakład i zmienił asortyment produkowanych wyrobów. W 1905 r.