do zakładu doprowadzono bocznicę kolejową. W tym samym roku w zakładzie doszło do wystąpień i strajków robotniczych. Na początku pierwszej wojny światowej zakład, którego część wyposażenia wywieziono do Rosji, został poważnie uszkodzony. Hutę usiłowano bezskutecznie uruchomić w 1920 r. W 1922 r. powrócił z Rosji właściciel huty, Uszer Sygał, który wznowił produkcję, jednak przez całe lata dwudzieste zakład borykał się z poważnymi problemami finansowymi. Po śmierci Uszera Sygała zadłużony zakład wraz pozostałościami majątku Ruda B (o pow. 709 mórg) przejęli spadkobiercy właściciela, Jakub oraz Fajga Tajtelbaum. W 1929 r. huta została definitywnie zamknięta, a w l. trzydziestych majątek zlicytowany. Ruiny huty przetrwały do lat 60. XX w. Po drugiej wojnie światowej teren zakładu stał się siedzibą Gminnej Spółdzielni Samopomoc Chłopska w Rudzie Hucie. Ważnym wydarzeniem w dziejach Rudy Huty było erygowanie w 1923 r., na gruntach ofiarowanych przez Uszera Sygała, parafii rzymskokatolickiej pw. św. Stanisława BM i Niepokalanego Serca NMP. Pierwszy, drewniany kościół pochodził z Dorohuska. Po drugiej wojnie światowej, dzięki staraniom ks. Jana Dudka, w l. 1952-1962 zbudowano nową, murowaną świątynię. W 1920 r. zorganizowano w miejscowości szkołę powszechną.