W 1508 leżała w parafii Ceradz Stary.
Okolice miejscowości były zasiedlone jednak już wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. Około kilometra na południowy zachód od wsi w jej pobliżu wsi archeolodzy odkryli ślady osady z XII-XIII wieku.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi z XIII wieku ze źródeł kościelnych. W 1288 Jan Gerbicz biskup poznański uposażył kościół parafialny w Lusowie m. in. w dziesięciny z Rumianku, wsi leżącej wówczas poza parafią Lusowo.
Zapisy sądowe z lat 1400-1404 odnotowały Piotra Ciesielskiego noszącego odmiejscowe nazwisko od wsi Cieśle oraz Mikołaja ze Śliwna syna Sierpa, którzy przegrali proces z Kuszem i Wierzbiętą z Gołańczy w powiecie kcyńskim oraz z ich braćmi o dziedziny Jankowice i Rumianek.
W latach 1419-1452 dziedzicami rumiańskimi byli Rozwarowscy. W latach 1419-1447 jako dziedzica w Rozwarowie i Rumianku odnotowano Dziersława Rozwarowskiego. W 1447 przegrał on spór sądowy ze starostą generalnym Wielkopolski Piotrem Skórą z Gaju i Kiączyna o zalanie ról i łąk wsi Rumianek oraz o kopce graniczne stojące pomiędzy Rumiankiem i Kiączynem.