Język wenecki (wen. ; ) – zespół dialektów używanych przez ponad dwa miliony osób w północno-wschodnich Włoszech (przede wszystkim prowincje: Belluno, Padwa, Rovigo, Treviso, Triest, Wenecja, Werona, Vicenza) oraz przez włoską mniejszość narodową w Chorwacji i Słowenii (głównie na półwyspie Istria). Nie należy mylić z nazwą jednego z dialektów tego języka, używanego w Wenecji i określanego jako venexiàn/venesiàn. Dialekty weneckie są potocznie uważane za dialekty języka włoskiego, ale znacznie różnią się od włoskiego języka standardowego. Z językoznawczego punktu widzenia nie są wcale dialektami języka włoskiego, gdyż język wenecki jest klasyfikowany w podgrupie gallo-italskiej języków zachodnioromańskich.Ethnologue report for language code: vec., natomiast włoski standardowy w grupie italsko-dalmatyńskiejEthnologue report for language code: ita..
Język wenecki a język włoski Różnice w gramatyce Rodzajniki Język włoski Język wenecki un, uno un una na il, lo el la ła i, gli i le łe
Podobnie jak we włoskim, w weneckim rodzajniki określone skraca się przed samogłoską do l', a nieokreślone – do n'.
Przyimki Przyimki bez rodzajników Język włoski Język wenecki a/ad a con co da da di de in in per par