Obecnie nazwa „czołg lekki” niekiedy jest używana dla określenia gąsienicowych wozów wsparcia ogniowego, budowanych zazwyczaj na podwoziach zunifikowanych z bojowymi wozami piechoty, uzbrojonych w wielkokalibrowe armaty (kalibru powyżej 100 mm) [dostęp 12 sierpnia 2009] [dostęp 12 sierpnia 2009]. Pojazdy takie, w istocie podobne do czołgów lekkich, zazwyczaj są klasyfikowane oficjalnie jako bojowe wozy wsparcia, opancerzone systemy artyleryjskie, wozy wsparcia bezpośredniego (w odróżnieniu od kołowych wozów wsparcia ogniowego) lub w inny podobny sposób. Nie służą jednak do wykonywania samodzielnych zadań, a zazwyczaj do wspierania artyleryjskiego piechoty zmechanizowanej, w tym w sprzyjających warunkach do niszczenia czołgów. W porównaniu z czołgami podstawowymi mają znacznie słabsze opancerzenie i armaty o zazwyczaj mniejszych możliwościach przeciwpancernych, co mogą częściowo kompensować manewrowością i świadomością sytuacyjną.
Przykłady: 7TP (Polska) PzKpfw II (Niemcy) PT-76 (ZSRR) M3/M5 Stuart (Stany Zjednoczone) AMX-13 (Francja)
Do obecnie używanych czołgów lekkich należą: Stingray Close Combat Vehicle-Light
Przypisy
Bibliografia