Dominującą rolę na polu walki objęły czołgi średnie, które stały się podstawowym rodzajem czołgu, oraz czołgi ciężkie, a czołgi lekkie zaczęto przeznaczać jedynie do celów prowadzenia rozpoznania, do których nadawały się z uwagi na mniejsze rozmiary i większą manewrowość.
thumb|Czołg lekki (PT-76) z okresu powojennego Po II wojnie światowej, gdy czołgi średnie i w dużej mierze ciężkie zostały zastąpione przez czołgi podstawowe, rola czołgów lekkich w dalszym stopniu zmalała. Produkowano nieliczne konstrukcje, przeznaczone głównie do specjalistycznych zadań (desantowych i rozpoznawczych). Bywały one też eksportowane do państw tzw. trzeciego świata, mających mniejsze potrzeby w zakresie posiadania silnych wojsk pancernych. Jedynymi liczniejszymi i bardziej rozpowszechnionymi na świecie konstrukcjami stał się radziecki pływający PT-76, francuski AMX-13 i amerykański M41 Walker Bulldog. Obecnie czołgi lekkie są już rzadko używane ze względu na potrzeby współczesnego pola walki, gdyż ich rolę spełniają zarówno kołowe jak i gąsienicowe pojazdy rozpoznawcze, lepiej nadające się do tego celu.