Był profesorem w Królewskim Uniwersytecie Warszawskim, gdzie wykładał literaturę.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 28-1-1/2/3).
Twórczość W okresie 1809–1810 był redaktorem miesięcznika „Pamiętnik Warszawski”, z którym współpracował okazjonalnie już wcześniej (1801–1805). Przetłumaczył na język polski wiele utworów dramatycznych – Zygmunt Gloger oceniał, że jego „Horacjuszów, Alzyre, Cyda, Cynne potomni z uwielbieniem poety polskiego odczytywać będą”.
Ważniejsze utwory Zbiór zabawek wierszem cz. 1–2, Warszawa 1799; zawartość cz. 1: Utwory liryczne; cz. 2: Sielanki; tu m. in. wiersz Dziedzic i poddani oraz satyra Nabożny powierzchownie; kilka wierszy przedrukował Paweł Hertz w: Zbiór poetów polskich XIX w., księga 1, Warszawa 1959. Układ edukacji w pensji nowo utworzonej pod dozorem …, Warszawa 1801 (współautor: Konstanty Wolski). Wiersz o sztuce aktorskiej, ofiarowany aktorce zaczynającej, „Nowy Pamiętnik Warszawski”, t. 10 (1803), s. 121–127; wydanie następne Wydania zbiorowe, poz. 1. O dobroczynności, wygłoszone na posiedzeniu Towarzystwa Przyjaciół Nauk 24 maja 1804; „Nowy Pamiętnik Warszawski”, t. 14 (1804), s. 369–374; „Gazeta Krakowska”, 1804, nr 49; fragment: „Gazeta Warszawska”, 1804, nr 43;