Założenie kolonii thumb|250px|Didyma – dziedziniec świątyni z wyrocznią Apollina Greckim słowem określającym kolonie jest słowo apoikia (co dosłownie znaczy: „osada założona daleko od własnego miejsca zamieszkania”). Państwo które zakładało kolonię nosiło nazwę metropolis (polis-matka). Decyzję o założeniu kolonii podejmowała najczęściej wspólnota obywatelska metropolii. Wyznaczano założyciela (gr. oikistes) nowej osady, pochodzącego najczęściej z najznakomitszego rodu arystokratycznego polis. Zabierał on z ogniska swego miasta święty ogień, który miał zainaugurować założenie nowej polis. Wraz ze świętym ogniem zabierano wszystkie formy życia społecznego i religijnego, kulty, ustrój, kalendarz, dialekt, alfabet itd. Nowe państwo stawało się kopią starego. Oikistes obdarzany był na czas zakładania kolonii rozległymi, niemalże królewskimi uprawnieniami, jednak przypadki ustanawiania monarchii w koloniach były bardzo rzadkie, co wskazuje na duże przywiązanie Greków do instytucji polis. Czasami decydowano o tym, kto ma wziąć udział w wyprawiePrzykładem jest losowanie przyszłych kolonistów spośród obywateli na Therze.. Nie tylko obywatele polis organizującej wyprawę brali w niej udział. Czasami zapraszano także obywateli innych miast lub tworzono kolonie przy współpracy z innym państwem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wielka kolonizacja · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.