Józefem (przygniótł go zraniony koń) i Arturem Potockim kolaską, spotkali wtedy Napoleona (którego wierzchowiec padł z wyczerpania) idącego pieszo, odzianego w futro sobolowe i wspierającego się na lasce. Cesarz wszedł do kolaski, zapytał o ich zdrowie, po czym ruszył dalej piechotą. Po powrocie do Warszawy Rautenstrauch został mianowany generałem brygady (3 lutego 1813). W kampanii tego roku w VIII Korpusie ks. Józefa wziął udział w paru pomniejszych bitwach, na koniec w bitwie pod Lipskiem został ranny i dostał się do niewoli pruskiej.
W Królestwie Kongresowym do 1830 thumb|Pałac Prymasowski w Warszawie Po powrocie do Warszawy z niewoli pruskiej Rautenstrauch natychmiast się zgłosił do służby w wojsku Królestwa Kongresowego. Uznano jego rangę generała brygady z roku 1813, w 1815 mianowano go generałem dyżurnym, którym pozostał do pierwszych dni powstania listopadowego, i zlecono mu opracowanie statutów Komisji Rządowej Wojny (KRW). Po ukończeniu tej pracy i stworzeniu KRW (1816) generał został mianowany Generalnym Dyrektorem II Dyrekcji (personalnej) Komisji i otrzymał służbowe apartamenty w pałacu Prymasowskim na ul.Senatorskiej, którymi dysponował bodaj do końca życia.