W latach 1421–1423 stanął on także przed sądem pozwany przez opata przemęckiego o napad na Przemęt.

W latach 1413–1432 jako właściciel we wsi Siekowo oraz Charłupi Wilekiej w ziemi sieradzkiej odnotowany został, tenutariusz średzki w latach 1416–1420, obornicki w 1423, starosta inowrocławski i nieszawski w latach 1427–1431, Mikołaj Tumigrała Siekowski herbu Wczele. W 1417 odstąpił on swoim braciom Janowi, Michałowi, Sędziwojowi i Tomaszowi z Siekowa dobra należne w działach po ojcu i matce w Siekowie oraz Ujeździe, a także pieniądze należne mu po ojcu.

W latach 1432–1435 notowany w dokumentach był Teodoryk z Siekowa chorąży poznański, a później asesor w sądzie królewskim w Kościanie. W 1432 zapisał on swojej żonie Katarzynie 150 grzywien posagu oraz 250 grzywien wiana na Siekówlu wraz z fortalicjum oraz na połowie Siekowa. W latach 1435–1440 właścicielem we wsi był syn Teodoryka Domarat z Siekowa. W 1440 jego żona Katarzyna unieważniła dokument zapisu jej posagu oraz wiana na części Siekowa, ponieważ mąż oprawił jej wiano na innych dobrach, a dobra siekowskie sprzedał braciom Wojciechowi, Mikołajowi, Jakubowi oraz Michałowi Grobskim.