W dokumentach odnotowani zostali również kmiecie mieszkający we wsi. W 1422 Krolek karczmarz z Siekowa toczył proces z Dobrogostem Kiebłowskim, a w jego zastępstwie w sądzie stawał Michał Siekowski. W 1429 Andrzej Jargos kmieć z Siekowa toczył proces z Dominikiem Wilkowskim, który miał mu zapłacić 4 wiardunki w wysokości 6 groszy tytułem poręczenia za pana Korzboka. Andrzeja w sądzie zastąpił Borek Gryżyński. W 1445 pracownik Abraham z Siekowa toczył proces z Tomisławem Kluczewskim. W 1461 odnotowano kmieci Macieja Grola oraz Michała Lasznya.
Wieś odnotowały także historyczne rejestry podatkowe. W 1510 w Siekowie odnotowano 8 łanów osiadłych oraz 4 łany opuszczone. W 1530 pobrano podatki z 4,5 łana. W 1563 pobór odbył się od 5,5 łana, rzemieślnika, wiatraka, karczmy w której warzono lokalne piwo. W 1564 w Siekowie odnotowano 5 łanów. W 1580 pobrano podatki od 5 łanów, zagrodnika, rzemieślnika, 40 owiec oraz młyna dorocznego.
W 1580 wieś odnotowana po łacinie jako Siekowo maior położona była w 1580 w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, Wielkopolska t. I, Warszawa 1883, s.