81..
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793, miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1848) miejscowość wzmiankowana jako Siekowo należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Siekowo należało do okręgu wielichowskiego tego powiatu i stanowiło część prywatnego majątku Wilkowo Polskie, którego właścicielem był wówczas Marceli Czarnecki. Według spisu urzędowego z 1837 Siekowo liczyło 312 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 27 dymów (domostw).
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Położenie i zabudowa Obręb wsi znajduje się w zasięgu Obszaru Chronionego Krajobrazu.
Siekowo jest typową wsią wielkopolską – przydrożniczą (ulicówką), a więc rozmieszczoną wzdłuż jednej drogi, prowadzącej z Kluczewa oraz Siekówka do Wielichowa i Śniat. Znajduje się na obszarze Niziny Wielkopolsko-Kujawskiej. Wieś położona jest na obszarze łęgu obrzańskiego. W jej bezpośrednim sąsiedztwie znajdują się bowiem trzy kanały Obry: Południowy, Środkowy i Północny. Badacze zajmujący się tymi obszarami wskazują na fakt występowania na terenie Siekowa we wczesnym średniowieczu lasów i puszcz.