thumb|Budynek OSP w Sierczu thumb|Cmentarz komunalny w Sierczu
Siercz – wieś sołecka w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Trzciel.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XIV wieku. Wymieniona w dokumencie zapisanym po łacinie z 1394 jako „Szircz”, 1406 „Syrczewo”, 1419 „Sirzcz”, 1434 „Szircze”, 1434 „Schyrcze”, 1434 „Syrcze”, 1436 „Syerczy”, 1464 „Sircz”, 1475 „Zircz”, 1508 „Szyrcz”, 1510 „Syrcz”, 1538 „Sziercz”, 1571 „Siercz”, 1944 „Schierzig”.
W 1394 Świętosław z Szubina kasztelan kaliski w imieniu swej żony Wichny toczył spór sądowy z Fredhelmem Wezenborgiem o zamek i miasto Trzciel wraz z wsiami, m.in. z Sierczem. W 1406 Wichna wdowa po Świętosławie wraz z synem Borkiem z Grodziska wygrywali proces z Boguszem i Bartoszem synami zmarłego Fredhelma Wezenborga o zamek i miasto Trzciel wraz z wsiami, w tym z Sierczem. W 1434 miejscowość należała do powiatu poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. Dziedzicami dóbr trzcielskich wraz z Sierczem byli spadkobiercy Macieja Trzcielskiego z Trzciela i Grodziska, syna Wichny. W 1436 odnotowano kopiec narożny w lesie Koźla dzielący wsie Siercz, Bobowicko i Policko.