W 1464 wyznaczono granicę między Sierczem i Bobowickiem.
W 1475 wieś została wymieniona w wykazie zaległości podatkowych z pow. poznańskiego. W 1508 odnotowano pobór od 4,5 łana. W 1509 pobór od 4,5 łana, 0,5 łana sołtysiego. W 1510 w Sierczu było 8 łanów kmiecych, 7 łanów opuszczonych, sołtys miał 2 łany osiadłe i łan opustoszały. W 1563 miał miejsce pobór od 6 łanów, 2 karczm dorocznych, kowala. W 1580 pobór od 10 półłanków. We wsi gospodarowało wówczas 11 zagrodników, 4 komorników płacących po 8 groszy, 2 komorników po 2 grosze, 4 rzemieślników, był także jeden łan sołtysi, 18 rybaków jeden łan należał do karczmarza, a drugi był spalony. W 1583 pobór z Siercza płacił Marcin Ostroróg Lwowski.
W latach 1434–1607 wieś Siercz należała do dóbr trzcielskich Ostrorogów herbu Nałęcz z Lwówka do momentu kiedy to ostatni z nich, zmarły bezpotomnie Jerzy sprzedał Siercz z zastrzeżeniem prawa wykupu Kasprowi Szlichtyngowi z Bukowca. W 1508 miejscowość należała do parafii trzcielskiej.