notowano w Socach 80 domów, zaś w 1902 r. wieś liczyła 88 domów i 580 mieszkańców.

XX wiek Rok 1915 czarno zapisał się w historii Soc. Z polecenia cara Mikołaja II mieszkańców wsi w obawie przed nadchodzącym frontem niemieckim zmuszono (podobnie jak większość prawosławnych mieszkańców zachodnich guberni Imperium Rosyjskiego w ramach tzw. bieżeństwa) do ewakuacji w głąb Rosji. Zaczęli oni powracać (nie wszyscy) dopiero po 1919 roku. Wracano na kompletne ruiny i zgliszcza, sama ludność znajdowała się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej. Po zakończeniu I wojny światowej niepodległe już polskie władze nie zaakceptowały istnienia samodzielnej parafii prawosławnej w Puchłach ani w Trześciance. Mieszkańców Soc skierowano aż do cerkwi w Rybołach, co ujemnie odbiło się na ich życiu religijnym. Te nowe okoliczności, w jakich znaleźli się mieszkańcy Soc, były powodem licznych, nieznanych dotąd frustracji, które w znaczny sposób przyczyniły się do powstania, działającego do wybuchu II wojny światowej, ruchu sekciarskiego pod przywództwem samozwańczego proroka Ilji (Eliasza Klimowicza ze wsi Stara Grzybowszczyzna niedaleko Krynek). Prorok Ilja miał swych zwolenników wśród części ludności Soc, co odnotowane jest w kronice parafialnej puchłowskiej cerkwi.