Owies i koguty oddawano w ramach zwyczajowej opłaty zwanej "wiecne".
W 1424 kanonik poznański, prepozyt głuszyński oraz oficjał i tenutariusz pszczewski Hektor Starszy z Koziemina z polecenia biskupa poznańskiego sprzedał 2 łany sołtysie we wsi biskupiej Szarcz kmieciowi z Gralewa Janowi zwanemu Gruczba, który wykupił je w ramach objęcia sołectwa. Nowy sołtys otrzymał łąkę Biskupice, która rozciągała się od dąbrowy Kęszy Dąb aż do lasu ciągnącego się do wsi Gorzycko, w którym było 50 drzew przeznaczonych na założenie barci. Do sołtysa należał także ostrów leżący między wsią Szarcz a jeziorem o tej nazwie, aż do błota, które rozciągało się poza drogę we wsi Stołuń. Sołtys mógł osadzić jednego zagrodnika oraz posiadać potrzebne bydło i trzodę na swoje potrzeby. Otrzymał także prawo połowów w jeziorze Czarne przy pomocy średniej sieci zwanej "drgubica". Przysługiwała mu 1/3 opłat sądowych oraz zwyczajowa opłata "wiecne". W ramach obowiązków sołtys raz w roku, a kmiecie 2 razy w roku, miał dawać utrzymanie tenutariuszowi pszczewskiemu, gdy ten będzie odprawiał sądy w Szarczu. Kmiecie po upływie wolnizny mieli płacić czynsz tenutariuszom pszczewskim.