W 1466 dokument ten na prośbę kolejnego sołtysa w Szarczu Mikołaja potwierdził i transumował biskup poznański Andrzej Bniński.
W 1580 wieś duchowna Sardz, własność biskupa poznańskiego w kluczu Pszczew, położona była w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAdolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 27..
Po I rozbiorze Polski miejscowość znalazła się w zaborze pruskim. Po 1793 wieś skonfiskował pruski rząd i sprzedał. W XIX wieku miejscowość odnotowana została przez Słownik geograficzny Królestwa Polskiego pod nazwą "Szarcz", "Szorcz" oraz "Sardz", a także pod zgermanizowaną, urzędową nazwą "Scharzig". Odnotowano istnienie miejscowej szkoły. Wieś przynależała do okręgu pocztowego i parafii w Pszczewie. Znajdowało się w niej 31 dymów czyli domów zamieszkanych przez 277 mieszkańców w tym 260 było wyznania katolickiego, a 17 protestantów. Wieś liczyła w sumie 1033 hektarów w tym 654 ziem uprawnych, 58 łąk, 192 lasu.