Stary Białcz (nazwa oboczna: Białcz Stary, pol. hist. Białe Jezioro) – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Śmigiel. Na północ od miejscowości płynie Południowy Kanał Obry.
Nazwa Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XIV wieku. Nosiła kiedyś inną nazwę - Białe Jezioro. Wymieniona pierwszy raz w łacińskim dokumencie z 1311 jako Byalcegezer, 1388 Albus Lacus, 1393 Baleyeszoro, 1394 Byalogezoro, 1397 Baleiesoro, 1399 Byalogeszora, 1399 Balageszero, 1402 Balegezori, 1409 Baloyeszoro, 1420 Byaleiezoro, 1431 Biale Ieszoro, 1432 Byale Ieszora, 1433 Byalogyeszerze, 1445 Byalye Iezora, 1449 Byalegeszoro, 1464 Byalogyezora, 1469 Byalogezerze, 1479 Byaloyezyerze, 1493 Byale Iezioro, 1497 Byalieyezoro, 1564 Bialcze.
Historia Okolice miejscowości były jednak zasiedlone wcześniej niż odnotowały to najstarsze zachowane zapisy historyczne. Na podmokłej łące, 1700 metrów na północny zachód od Białcza Starego, przy drodze z Białcza Starego do leśniczówki Prętkowice archeolodzy odkryli grodzisko wklęsłe datowane na ok.