W latach 1975–1998 wchodził w skład województwa wrocławskiego.
Obecnie wieś należy do utworzonej w 2005 parafii w Rzeplinie. Od średniowiecza do 2005 Suchy Dwór należał do parafii w Ołtaszynie.
Suchy Dwór leży na obszarze Równiny Wrocławskiej, będącej częścią Niziny Śląskiej. Teren ten ma bardzo dogodne warunki do upraw rolnych, występujące tu gleby to wysokiej jakości czarnoziemy należące do najwyższych klas bonitacyjnych. Obszar ten ma jeden z najdłuższych okresów wegetacyjnych w Polsce. Głównymi uprawami rolnymi na terenach wokół Suchego Dworu są pszenica, jęczmień, kukurydza, rzepak oraz buraki cukrowe i ziemniaki.
Historia Od średniowiecza do XIX wieku Wieś wzmiankowana już w 1286 r. jako „antiqua curia” (łac. Stary Dwór), w 1386 r. jako Aldinhof, w 1575 r. jako Aldenhoff, a w 1579 r. jako Allodium Aldnhoff. Od 1630 r. do 1766 r. Suchy Dwór był wzmiankowany tylko jako Althof (niem. Stary Dwór), a w 1842 r. jako Duerr-Althoff (niem. Suchy Stary Dwór).
W XVIII wieku Suchy Dwór jako wieś dziesięcinna, wraz z pięcioma innymi wsiami (Gniechowice, Smardzów, Stary Śleszów, Tyniec Mały, Żerniki Wielkie), wchodził w skład zespołu dóbr tzw. prebendy kanonickiej w Żernikach Wrocławskich. Dochód z prebend kanonickich był przeznaczony dla kanoników wrocławskiej kapituły katedralnej.