W 1420 Mikołaj Będlewski z Będlewa syn Wawrzyńca posiadał Srocko Wielkie. W 1421 woźny sądu ziemskiego wywołał dokument nabycia Srocka Wielkiego przez tego Mikołaja, a nikt nie zgłosił roszczeń z tytułu prawa bliższości. W 1422 Mikołaj zapowiedział drogi boczne, łąki, pastwiska i lasy w Bieczynach, Siernikach, Srocku Wielkim, Zadorach, Chroślinie, Strykowie i Sapowicach. W 1425 jego bracia Sędziwój i Jan nabyli Srocko Małe. W 1436 szlachcic Szymon Scheibel (oryg. zapis "Schyppel") ze Srocka Wielkiego toczył proces ze Świętosławem Iłowieckim herbu Ostoja; zastąpił go w sądzie Jarosław Zadorski. W 1438 Wawrzyniec, Tomasz, Piotr i Jan z Bieczyn synowie Mikołaja Będlewskiego zapisali jedną grzywnę czynszu ze Srocka Wielkiego dla nowo fundowanej altarii w kościele w Łodzi.
Miejscowość odnotowały również historyczne rejestry podatkowe. W 1530 miał miejsce pobór podatków od 4 łanów. W 1563 pobrano z części należącej do Stanisława Bieczyńskiego od 4,5 łana oraz z karczmy. Z części należącej do Zadorskiego pobrano podatki od 4 i 3/4 łana oraz od karczmy i wiatraka. W 1564 część wsi należąca do Jana Zadorskiego miała 5,5 łana.