Czynsz kapitule płockiej mieli zacząć płacić 11 listopada 1734, początkowo po 30 złp każdy, a od 1736 po 60 złp rocznie z włóki chełmińskiej. Dodatkowo mieli obowiązek oddawać rączkę miodu z boru, płacić 1 złp kunowego oraz po 3 jarząbki od strzelby za prawo polowania (ale nie na dzikiego zwierza). Przywilej potwierdzili biskupi płoccy: Antoni Sebastian Dembowski 15 lipca 1738 i Krzysztof Hilary Szembek 25 maja 1791.
Kolejny przywilej dla Grabownicy i Nagoszewa wydał 25 maja 1748 bp Antoni Sebastian Dembowski. Adresatami przywileju byli Marcin, Andrzej, Adam i Jan Ponichterowie, Andrzej Pruski, Paweł Deluga, Marcin Rosiński, Jan Bobrownicki, Kazimierz Kiberski i inni. Warunki były podobne jak w przypadku przywileju z 1730. W 1750 w Grabownicy mieszkało 12 osadników. W 1773 we wsi istniało 18 zagród, w tym 16 należących do Kurpiów.