Początkowo osoba Schoultza spotkała się z potępieniem polskiej emigracji, uznającej go za szpiega carskiego. Z czasem opinia ta zmieniała się, a Schoultz zyskał nawet status legendy polskiej emigracji w Kanadzie, potwierdzaną w literaturze historycznej i pięknej (m.in. przez Arkadego Fiedlera, Kanada pachnąca żywicą). W 100-lecie bitwy o wiatrak 1 lipca 1938 odbyły się uroczystości rocznicowe w Windmill Point, z udziałem premiera Kanady Williama Lyona Mackenziego Kinga i polskiego konsula generalnego w Ottawie Jana Pawlicy; odsłonięto wówczas tablicę pamiątkową ku czci Schoultza oraz dwóch Polaków, uczestników powstania listopadowego, również straconych za udział w rebelii 1838 (Ernesta Berenda i Jana Okońskiego).
Nowsze badania historyków wykluczyły polskie pochodzenie Schoultza, co spotkało się z niechętnym przyjęciem pisarzy polonijnych, m.in. W. Makowskiego.
Nazwisko Schoultza zapisywane było także w formach: Scholtecki von Schoulc, Schobtewski, Szobtewski, Schobtewiski, Szablewski-Szulc, Szolteocky, Szoltewicki, Sezoltevki, Nils Scholtewskii von Schoultz, Schoultz-Szoltewski.
Bibliografia Anna Reczyńska, Nils Schoultz, [w:] Polski Słownik Biograficzny, tom XXXV, 1994
Kategoria:Finowie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kuopio Kategoria:Powstańcy listopadowi Kategoria:Straceni przez powieszenie Kategoria:Urodzeni w 1807 Kategoria:Zmarli w 1838 Kategoria:Żołnierze Legii Cudzoziemskiej