W 1880 r. uruchomiono w Starym Polu cukrownię z kapitałem początkowym 600 tys. marek, którą rozbudowano w 1903. W miejscowości istniała wówczas towarowo-osobowa kolej wąskotorowa i centrala telefoniczna, restauracja Richarda Krause, Villa Meske, zbudowany w l. 1857-70 dworzec kolei normalnotorowej, poczta z 1900 oraz liczne warsztaty rzemieślnicze. W tym czasie powstał bank spółdzielczy. W okresie przedwojennym w Starym Polu funkcjonowały szkoły ewangelicka i katolicka, kluby rowerzystów i piłki nożnej; grupa amatorów wystawiała przedstawienia teatralne. Praktykowało na terenie gminy kilku lekarzy i znajdowała się w niej apteka.
Po II wojnie światowej zniszczona miejscowość została zajęta przez wojska radzieckie. Ludność niemiecka została wysiedlona, a na teren gminy sprowadzono osadników z całej Polski. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa elbląskiego.