Jan Łaźniewski ze Steniatyna zabezpieczył w 1482 roku na Steniatynie 30 grzywien i 30 złotych węgierskich Janowi Łaszczowi z Nieledwi, a w 1484 roku odprawił 240 grzywien posagu i wiana żonie Olechnie, córce Dymitra Poryckiego na połowie wsi, a drugą połowę sprzedał za 200 grzywien Andrzejowi Magierze. Zmarł on bezdzietny w 1491 roku, a Steniatyn (połowę) przejął zapewne jego brat Andrzej, bowiem jego syn Jan w 1493 roku odprawił za zgodą ojca 800 grzywien posagu i wiana Steniatynie i Strzyżowie żonie Marcie z Odnowa.
W 1492 roku właścicielem części wsi był Anioł ze Steniatyna i Byszowa, który przekazał ją w 1518 roku swojej córce Katarzynie Zawadzkiej. W 1572 roku część wsi była we władaniu Jana Łaźniewskiego, żonatego z Elżbietą Chodorowską, których synowie: Jakub i Maciej byli dziedzicami Steniatyna. Według rejestru poborowego z 1531 roku we wsi było 1.5 łana użytków i młyn o 1 kole, natomiast w 1578 roku wieś liczyła 2 łany gruntów, 4 zagrodników z ziemią i 3 komorników i należała do Jana Zawadzkiego. Na początku XVIII wieku Steniatyn należał do Stefana Snopkowskiego herbu Rawa, chorążego koronnego, który zmarł prawdopodobnie bezdzietnie w 1622 roku.