W latach 60–70. Slick była aktywnie zaangażowana w ruch hippisowski. Wraz z ekipą Jefferson Airplane organizowała liczne meetingi oraz jam sessions z Grateful Dead i Quicksilver Messenger Service, skierowane treścią do anarchistycznej młodzieży ówczesnej Ameryki. Członkowie Jefferson Airplane nigdy nie odważyli się jednak założyć własnej komuny (tak jak to zrobili muzycy z Grateful Dead) ze względu na skłonności Grace do wszelkiego rodzaju nadużyć.
W 1968 roku odgrywała rolę wokalistki na specyficznym wystąpieniu Jefferson Airplane zorganizowanym na dachu budynku, na przedmieściach Nowego Jorku. Rok później ten patent zapożyczył zespół The Beatles. W latach 60. stała się gwiazdą festiwalu w Woodstock i Monterey.
Dwa razy wzięła ślub (jej pierwszym mężem był Gerald Slick, po którym ma nazwisko, a drugim Skip Johnson), dwa razy też się rozwiodła. Ma córkę, Chinę Kantner. Jest (nie do końca) weganką.
W 1998 Grace Slick wydała autobiografię Somebody to Love? A Rock and Roll Memoir (tłum. Ktoś do kochania?