Pierwsze zapisy historyczne dowodzą, że wieś była majętnością szlachecką. W 1418 Hanka żona Mikołaja Łukowskiego zwanego też Granowskim, była w sporze z Wojtkiem z Radzicza w powiecie nakielskim dowodząc, że dziedzinę Ślepuchowo posiadała już od 30 lat. Wojtek odstąpił od swoich roszczeń do wsi, które wniósł na mocy prawa bliższości. W 1417 Bartek identyfikowany z Bartłomiejem Tymienieckim plebanem z Objezierza toczył proces o .
W 1436 Anna z Łukowa przekazała swoim synom Janowi oraz Mikołajowi z Granowa 800 grzywien swego majątku po ojcu oraz matce, zapisanych jej na częściach dóbr Łukowo, Sierniki, Ślepuchowo, a Michał komandor domu św. Jana jako pełnomocnik Granowskich zapłacił przysądne. W 1442 jako dziedzice we wsi odnotowani zostali Mikołaj oraz Wojciech Granowscy. W 1442 Jan i Mikołaj z Granowa toczyli spór sądowy z kasztelanem gnieźnieńskim Piotrem Bnińskim w wyniku czego zostali zobowiązani do złożenia przysięgi, że dali Piotrowi dziedzinę Ślepuchowo w zamian za wsie koło miasta Poznania: Kobylepole, Szczepankowo i Szymankowo, dowodząc, że nieuzasadnione były jego roszczenia do tych wsi z tytułu prawa bliższości lub wykupu.