Świechocin – wieś sołecka w zachodniej Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Pszczew.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XV wieku. Wymieniona po raz pierwszy w 1475 pod nazwą Swyrkoczino, 1508 Szwychoczino, 1538 Swychoczyno, Szwychoczyno, 1563 Swichoczini, 1564 Swichoczin, 1577 Swiechoczin, 1580 Swięchoczin.
Miejscowość była wsią kościelną w kluczu Pszczew należącą do biskupów poznańskich. W 1475 leżała w powiecie poznańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1508 należała do parafii Pszczew.
Miejscowość wspominały również historyczne dokumenty podatkowe. W 1475 wymieniona została w wykazie zaległości podatkowych. W 1538 Świechocin odbił ciążę (czyli nie dopuścił do egzekucji wyroku sądowego) nakładającego na wieś 14 grzywien kary za niezapłacenie poboru podatkowego. W 1564 we wsi odnotowano 9 łanów osiadłych, 4 łany opuszczone oraz dwa łany należące do sołtysa. W sumie miejscowość liczyła 15 łanów, z których pobrano: z każdego łanu osiadłego pobrano płatność po 24 grosze czynszu oraz jedną ćwierć owsa, 2 koguty i 15 jaj. Natomiast z łanów opustoszałych, które oddawane są w dzierżawę kmieciom siedzącym na łanach osiadłych, płacony jest tylko czynsz w wysokości 24 groszy.