W efekcie układ komórek jest mniej regularny a ta część protomerystemu określana jest jako korpus.
Rejon położony za protomerystemem to merystem organogenetyczny (organogeniczny). Powstają tu zawiązki liści i pąków pachwinowych. Obejmuje on komórki dzielące się nawet intensywniej od komórek protomerystemu. Wyróżnia się tu położony w środku merystem centralny i zewnętrzny merystem peryferyczny. Komórki merystemu centralnego są większe, silniej zwakuolizowane i dzielą się rzadziej od komórek merystemu peryferycznego.
Za regionem organogenetycznym komórki merystemu tworzą już pokłady pratkanek, z których później wykształcą się odpowiadające im tkanki stałe budowy pierwotnej łodygi. Z merystemu peryferycznego powstaje praskórka, prakora, prokambium i pramiękisz promieni rdzeniowych. Z pramiękiszu merystemu centralnego tworzy się natomiast prardzeń. Rejon pratkanek odpowiada wstępnemu etapowi różnicowania się tkanek łodygi i jest także rejonem intensywnego wzrostu łodygi na długość. Wzrost ten jest wynikiem zachodzących tu podziałów komórkowych jak też ich wzrostu objętościowego, a szczególnie wzrostu na długość. Ta część łodygi ma zatem nadal charakter merystematyczny i stanowi część szeroko ujmowanego merystemu pędu.
Zobacz też anatomia roślin
Przypisy
Kategoria:Tkanki roślinne