Na początku maja nastąpiło przełamanie frontu pod Gorlicami i wojska austriacko-niemieckie wyparły Rosjan na wschód.
Obok wsi Biały Bór, wojska austriacko-niemieckie (do których należeli również Polacy z ówczesnych zaborów) stoczyły potyczkę z Rosjanami. Na pograniczu Tuszymy i Białego Boru pozostał cmentarz (nr 500), gdzie zostali pochowani uczestnicy tych i późniejszych walk. Jak mówi tradycja, wcześniej było to miejsce pochowku poległych w czasie wojen szwedzkich. Cmentarz planowano zbudować bardziej okazale (zachowały się plany austriackie z 1917 r.), do realizacji tych planów jednak nie doszło. W zbiorowych i pojedynczych mogiłach pochowanych jest tu 171 żołnierzy narodowości austriackiej, niemieckiej, polskiej i rosyjskiej. Na cmentarzu leżą również polegli cywile w czasie II wojny światowej.
W 1921 roku w Tuszymie mieszkało 1293 osoby, w tym 400 osób bezrolnych, około 500 zaliczano do chłopów małorolnych, wymagających pomocy państwa po zniszczeniach wojennych, tylko 320 mogło produkować żywność na sprzedaż. Pozostałych mieszkańców zaliczono do służby i parobków. Niektórzy rolnicy hodowali owce. Powszechnie wyrabiano kosze z korzeni sosny, wykorzystywane do celów gospodarczych, a z owczej wełny ubrania.