Posłańca wiejskiego nazywano "Wartnikiem", ostatnim był niejaki Rusin.
Według wyciągu ze spisu miejscowości z 1929 roku, Tuszyma miała 1234 mieszkańców. Funkcjonowała cegielnia, gorzelnia i tartak należące do hrabiego Stanisława Reya z Przecławia. Wyszynkiem trunków zajmował się zapewne Żyd, Gross Kalman. Kowalstwem (budynek hamerni znajdował się po lewej stronie drogi do Chęcina) trudnił się Rasiński natomiast murarstwem niejaki Bukowy.
Na podstawie mapy pochodzącej z 1938 roku, można doliczyć się we wsi czterech wiatraków, cegielni, młyna parowego i szkoły.
W 1940 roku Niemcy wysiedlili wioskę, dając mieszkańcom po 100 złotych odszkodowania "na głowę". Domy zburzono, a pola zaorano. Po wojnie wysiedleni powrócili i odbudowali swe siedziby. W latach sześćdziesiątych do wioski przesiedlono ludzi z nowo budowanej odkrywkowej kopalni siarki z okolic Tarnobrzega.
Transport Droga wojewódzka nr 985: Tarnobrzeg – Mielec – Dębica Droga wojewódzka nr 986: Tuszyma – Ropczyce – Wiśniowa
Przypisy Raport o stanie gminy Przecław w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 6 Strona gminy, sołtysi Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS. Rejestr TERYT
Linki zewnętrzne
Opis i historia sołectwa Tuszyma na stronie gminy Przecław
Kategoria:Tuszyma Kategoria:Wsie w powiecie mieleckim