Tylewice były wsią prywatną należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej. W wyniku dziedziczenia, zamiany lub sprzedaży zmieniali się także właściciele majątków we wsi. Wieś wielokrotnie wymieniana jest w historycznych dokumentach. W 1448 właścicielem wsi był Jan Aulok, Aulog lub Ulak. W 1475 Katarzyna Aulokowa zawarła ugodę z Jurgą Aulokiem, w której odstąpiła swoją oprawę zapisaną na wsiach Wygnańczyce i Łysiny, ale zachowała sobie dożywotnio wieś Tylewice. W 1496 Piotr Spławski upoważnił Mikołaja i Piotra Tasse do sprzedaży w jego imieniu, z zastrzeżeniem prawa odkupu, jego dóbr w Wygnańczycach, Łysinach i Tylewicach na rzecz Kaspra Krakwicza Drzewieckiego. W 1500 właścicielami we wsi byli Mikołaj oraz Piotr Toosch, którzy posiadali także majątki w Wygnańczycach oraz Łysinach. W 1507 Mikołaj Drzewiecki oddał swemu zięciowi Jerzemu Górze należące do niego połowy wsi Łysiny, Wygnańczyce i Tylewice jako posag swojej córki Reginy, z zastrzeżeniem prawa odkupu za 600 florenów.