„curia”) koło stawu, łąkę wielką pod Dokowem Mokrym oraz zagrodę dla koni (łac „conclusio equorum alias oborky”) za stodołą (łac „horreum”) w Uścięcicach. W 1415 Janusz toczył spór z Jarosławą Tarnowską o 3 kwarty roli i połowę zagrody dla koni w Uścięcicach. W 1416 wraz z Maciejem, Grzymkiem i innymi swoimi synami zachował prawo bliższości do części Uścięcic, tj. do 4 łanów i kwarty, którą kasztelan poznański Mościc ze Stęszewa kupił od Jarosława z Tarnowa.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych. W 1510 w części wsi należącej do Jana Borzysławskiego znajdowało się 6 łanów osiadłych, dwóch zagrodników, połowa karczmy. Druga cześć należała dosekretarza królewskiego Jana lub jego brata kasztelana gnieńnieńskiego Piotra Opalińskiego i było w niej 3,5 łana osiadłego oraz jeden zagrodnik. W części Anny Dokowskiej znajdowało się 2 i 1/4 łana osiadłego, połowa karczmy, jeden zagrodnik. Dziedzice wspólnie utrzymywali folwark. W 1530 miał miejsce pobór podatkowy od 8 łanów, a inne łany były opuszczone. W 1563 pobrano podatki od 12 łanów oraz od karczmy dorocznej. W 1564 w Uścięcicach odnotowano 12 łanów. W 1565 i 1567 miał miejsce pobór od 12 łanów kmiecych, 6 zagrodników, karczmy dorocznej. W 1576 pobrano podatki od 12 łanów, karczmy dorocznej i 5 zagrodników.