Z okresem zarządzania majątkiem przez Antoniego Szydłowskiego wiąże się również emisja pieniądza zastępczego (dominialnego) przeznaczonego do użytku na terenie dóbr Werbkowice. Zachowane metalowe żetony noszą napis „DOBRA WERBKOWICE” oraz herb Lubicz, którym pieczętowali się Szydłowscy. Występują w nominałach 5, 10, 15 i 30 oraz wykonane są z ołowiu, cynku i mosiądzu. Badacze przypuszczają, że były wykorzystywane do rozliczeń z pracownikami majątku, prawdopodobnie zatrudnionymi przy prowadzonej przez Antoniego owczarni. W literaturze numizmatycznej wskazuje się jednak również możliwość, że pełniły funkcję żetonów rozliczeniowych, a nie pieniądza w ścisłym znaczeniu tego słowa. Na części egzemplarzy występuje niezidentyfikowana punca, której znaczenie pozostaje nieznane.
XX wiek Na początku XX wieku Werbowice należały do Elżbiety Richthofen-Szydłowskiej, a następnie do Edwarda Chrzanowskiego herbu Poraj. Ostatnimi właścicielkami były Teresa Chrzanowska, żona Wincentego Rulikowskiego i jej córka Wincentyna.