Anglia Plantagenetów thumb|Podpisanie Magna Charta (1215) Matylda, córka Henryka I, zakończyła podbój Wysp. Gdy syn i następca Stefana I, Eustachy zmarł w roku 1153, król porozumiał się z jej synem, Henrykiem Andegaweńskim, który został królem Anglii (Henrykiem II). Tym samym Anglia stała się częścią większego organizmu państwowego, zwanego imperium andegaweńskim. Henryk zburzył pozostałe bezprawnie wzniesione zamki baronów i wzmocnił swe panowanie w Irlandii, Szkocji, Walii, Flandrii i innych ziemiach swego państwa.
Panowanie Henryka II oznaczało powrót państwa spod rządów baronów do panowania dynastii królewskiej; podobnie jak w odniesieniu do rządów Kościoła. Okres ten charakteryzował się odwrotem państwa od klasycznego feudalizmu.
Następca Henryka, Ryszard I Lwie Serce (znany również jako „król nieobecny”), był zajęty wojnami za granicą, biorąc udział w trzeciej krucjacie i broniąc swych francuskich posiadłości przed zakusami króla Filipa II.