Wielenin – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim, w gminie Uniejów.

Historia Miejscowość wymieniana już w źródłach średniowiecznych. Jako część dóbr uniejowskich należała do arcybiskupów gnieźnieńskich. W 1290 mieszczanin uniejowski Szymon uzyskał od abp. Jakuba Świnki przywilej lokacyjny na prawie niemieckim. W 1331 wieś została złupiona przez Krzyżaków. W źródłach szesnastowiecznych jej nazwę zapisywano w formie Vyelenyno. W 1552 miejscowość składała się z 24 gospodarstw i 13,5 łanów ziemi. W dawnych czasach działały tu trzy karczmy stanowiące własność arcybiskupią oraz przyparafialna szkoła.

W XIX w. Wielenin składający się ze wsi, folwarku i osady poduchownej wchodził w skład gminy kościelnickiej (obecnie dzielnica Uniejowa) i powiatu tureckiego. W 1827 w Wieleninie stały 44 domy zamieszkiwane przez 344 mieszkańców. W drugiej połowie XIX w. były tam 53 domy i 412 mieszkańców. Folwark należał do majoratu rządowego Kościelnica.

W 1973 roku powstała we wsi cegielniaPiotr Maluśkiewicz, Województwo konińskie : szkic monograficzny, wyd. 1, Warszawa: Państwowe Wydawn. Nauk, 1983, s. 322, ISBN 83-01-00534-3, OCLC 11783554.