thumb|240px|left|Parafia Wielenin W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa konińskiego.
Parafia wielenińska założona została przez arcybiskupów gnieźnieńskich prawdopodobnie w XIV w. Pleban tej parafii wzmiankowany jest w aktach kapitulnych w 1460. W XVI w. w miejscowości stał drewniany kościół pod wezwaniem św. Jakuba i św. Doroty. W połowie XVIII w. modrzewiowy kościół został odnowiony na koszt cześnika halickiego Andrzeja Kędzierskiego. W XIX w. parafia wielenińska wchodziła w skład dekanatu tureckiego i liczyła 2322 wiernych.
Obecny kościół wybudowany został w 1926 z wapiennych łupków wydobywanych w okolicy. Obecnym proboszczem (po pełniącym przez 17 lat tę funkcję nieżyjącym już ks. Jerzym Krajewskim) jest ks. Józef Waszak.
Pośród pól, około kilometra na zachód od wsi, ulokowano cmentarz. Po lewej stronie alei głównej, kilkanaście metrów od bramy, zachowała się potłuczona płyta Honoriusza Konopnickiego (l. 74, † 25 IV 1918) - uczestnika powstania 1863 r. Na końcu alei głównej, po jej prawej stronie, zachowała się płaska płyta z piaskowca z wypukłorzeźbionymi rozetami, okalającymi podniszczone epitafium. Pochowano tu Władysławę Pelagię (?) z Dołęga - Ossowskich Żukowską (1889-1918).