Większość zabudowy mieszkaniowej i usługowej skupiona jest w zwartym zespole stanowiącym zabytkowy układ ruralistyczny.
Nazwy historyczne Nazwa Bukowiec pochodzi od słowa buk. Bukowiec (1624) Buckowietz (1789 r.) Bukowicz, Bukowica (XVIII w.) Gross Bukowitz (1885 r. i później) Wielki Bukówiec (okres międzywojenny) Buchenhagen, Buchen (1942 r.) Gross Bukowitz (1944 r.)
Historia W II połowie XVI w. wieś stanowiła własność szlachecką (40 łanów), należąca do Pomorzanina F. Teschnera, herbu Sas i należała wówczas do powiatu tczewskiego. W 1789 r. była folwarkiem szlacheckim o 3 dymach (zagrodach). W 1871 r. we wsi wybuchł wielki pożar, który strawił niemal wszystkie zabudowania.
W 1772 r., w wyniku I rozbioru, gmina została włączona do państwa pruskiego. Cały obszar wszedł w skład powiatu starogardzkiego i rejencji kwidzyńskiej. Stan taki utrzymał się do zakończenia l wojny światowej. Po zakończeniu wojny ziemie obecnej gminy powróciły do Polski i znalazły się w granicach powiatu starogardzkiego i województwa pomorskiego (ze stolicą w Toruniu).
W 1885 r. wieś stanowiła siedzibę gminy wiejskiej, do której należały: Wielki Bukowiec, Nowy Bukowiec, Mały Zajączek oraz Wielki Zajączek. Działało wtedy m.in. Towarzystwo Czytelni Ludowych.