W pobliżu pierwszego cmentarzyska, na wzgórzu zwanym Zamkowym, przypadkowo zostały odkryte groby skrzyniowe. W czasie prowadzenia badań na znaczymy obszarze wsi wciąż były widoczne skorupy potłuczonych urn.
Wieś wzmiankowana w 1222 roku kiedy to Konrad I mazowiecki w dokumencie dla biskupa Chrystiana przekazał rozległe obszary, które wcześniej należały do komesa ŻyroG. Mazur, Leksykon miejscowości powiatu chełmińskiego, Gdynia 2020, s. 98.. W 1396 roku wymieniona jako własność miasta Chełmna, zobowiązana do płacenia daninZ. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 124.. Wieś miała płacić biskupiego korca od 1 pługu. W 1438 roku miejscowość stała się własnością zakonu krzyżackiego, w komturstwie grudziądzkim. W tym czasie wieś liczyła 28 łanów, z czego 11 było niezasiedlonych, czynsz z łanu wynosił 1/2 grzywny i 4 kury. Młynarz płacił czynsz w wysokości dwóch grzywien, a karczmarz jednej grzywny. W 1459 roku przywilej na Łunawy otrzymał Jan Kalkstein od wielkiego mistrza zakonu krzyżackiego Ludwiga von ErlichshausenHerbarz Polski Kaspra Niesieckiego, tom V, str. 18. Był on przodkiem Kalkstein-Stolińskich z pobliskiego StolnaHerbarz Polski Kaspra Niesieckiego, tom V, str. 18.