We wsi zapewne znajdowała się warowania ze względu na to, że jedno ze wzniesień nazywa się górą zamkową. W XVI w. część wsi stała się własnością Chełmna, a część z młynem była jedną z własności królewskich w starostwie grudziądzkim. W 1603 biskup chełmiński Wawrzyniec Gembicki wydał pozwolenie na osiedlanie się we wsi Olendrów, którzy w marcu 1604 roku pojawili się w niej, byli to głównie mennonici. Miejscowość została im wydzierżawiona przez bp. Gembickiego pod warunkiem, że osadnicy nie wzniosą swojego kościoła ani ich nauczyciele nie będą nauczać religii niekatolickiej. W tym czasie osadnikami z Niderlandów zasiedlone zostały także licznie inne, pobliskie wsie, w których Olędrzy zaczęli stanowić większośćZ. Nowak, Dzieje Chełmna do końca XVIII wieku, [w:] Dzieje Chełmna i jego regionu. Zarys monograficzny, red. M. Biskup, Toruń 1968, s. 159.. W roku 1660 otrzymali oni wilkierz, a 4 lata później otrzymali przedłużenie dzierżawy, a także zezwolenie na postawienie własnej szkoły oraz zatrudnienie jednego nauczyciela.

W 1667 właścicielem majątku królewskiego był Maciej Odrowski, który także posiadał Tytlewo.