Gotard dowodził przed sądem, że przez to poniósł 10 grzywien szkody.
W 1444 Pietrasz Wierzchaczewski wraz z żoną Małgorzatą, panią wienną, oraz córkami Heleną i Katarzyną, dziedzice w Wierzchaczewie, mieli dokonać podziału na połowie dziedzin Szarokoźle i Dęborzyce oraz ostrowa należącego do karczmarza wierzchaczewskiego z wyjątkiem zarośli. Małgorzata z córkami miały pod zakładem 100 grzywien przestrzegać granic swych posiadłości z wsiami Sokolniki, Sarniewo, Pietrsko, Sękowo, Krzestkowice, Otorowo oraz granic między Wierzchaczewem a Szarokoźlem i Dęborzycami. Granice te miał wytyczyć Gotard z Przyborowski z Przyborowa. W 1444 wspomniana została Małgorzata oraz jej córki Katarzyna i Helena, a w 1451 syn Pietrasza Wierzchaczewskiego Jan.
W latach 1444-1472 odnotowana została Katarzyna córka Piotra Wierzchaczewskiego, siostra Małgorzaty i Jana. W 1469 była żoną Piotra Jeziorkowskiego i pozwał ją Jan i Mikołaj bracia z Borzysławia. W 1472 odnotowano ją oraz synów z Piotrem Wierzchaczewskim: Wojciecha oraz Jana. W 1463 Jan, Jakub i Małgorzata dzieci Teodoryka niegdyś z Chojnicy sprzedali za 127 grzywien Piotrowi Leszczkowskiemu (oryg. zapis „Leschczkowski”) swoją część wsi Wierzchaczewo, którą odziedziczyli po matce. W latach 1472-1485 wspomniany został Tomasz Wierzchaczewski z Wierzchaczewa.