W 1472 odnotowany został jako świadek. W 1476 wystąpił jako wuj Agnieszki z Bnina żony Jakuba Dębińskiego z Dębna wojewody sandomierskiego. W 1478 biskup poznański Andrzej Bniński dla usług, które oddał tenże szlachcic Tomasz, nadał mu sołectwo w Dusznikach. W 1485 sąd nakazał mu, że ma żyć w pokoju z Wojciechem i Janem braćmi z Otorowa pod groźbą kary 100 grzywien.
W historycznych księgach podatkowych zachowały się także zapisy dotyczące wsi, pochodzące z XV i XVI wieku. W 1508 miał miejsce pobór od 8 łanów oraz od karczmy. W 1509 pobrano podatki od 9 łanów. W 1553 miał miejsce pobór od 7 łanów oraz od karczmy. W 1563 pobrano podatki od 9 łanów, karczmy dorocznej oraz od krawca. W latach 1576 i 1577 Jerzy Wierzchaczewski i Jan Buszewski zapłacili pobór we wsi od 6 łanów i 7 zagrodników. W 1580 Jerzy Wierzchaczewski zapłacił pobór od 7 łanów, 7 zagrodników, dwóch komorników, 0,5 łana karczmarskiego, pasterza wypasającego 30 owiec i od drugiego pasterza od 20 owiec. W 1581 Jerzy Wierzchaczewski zapłacił pobór od 7 łanów, 7 zagrodników, dwóch komorników, roli karczmarskiej oraz pasterza od 15 owiec.