Zarówno wuj Otto, jak i ciotka Hulda sceptycznie podchodzili do planów Bergman związanych z karierą filmową; uważali, że powinna zostać sekretarką lub sprzedawczynią, a następnie wyjść za mąż.
Ukończywszy w 1933 liceum, 2 czerwca dokonała wyboru tekstów na trzy przesłuchania do szkoły aktorskiej przy Królewskim Teatrze Dramatycznym – wybrała monologi z Orlątka Edmonda Rostanda z 1900, dramatu fantasy Gra snów autorstwa Augusta Strindberga z 1901 i scenkę o wiejskiej dziewczynie z węgierskiej komedii wieśniaczej – w której w przeszłości kształcili się m.in. Greta Garbo i Lars Hanson. Przygotowywała się do egzaminu pod kierunkiem Gabriela Alwa i pobierała prywatne lekcje z gimnastyki u Ruth Kylberg. Po wygłoszeniu fragmentu Orlątka komisja przerwała jej występ. Nazajutrz, wygłosiwszy własną interpretację Strindberga i rolę lubieżnej wieśniaczki, została przyjęta na pierwszy rok wraz z szóstką innych osób, spośród czterdziestu ośmiu kandydatów. Zdaniem Davida Thomsona o osiem miejsc rywalizowało siedemdziesiąt pięć osób.